• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://www.facebook.com/egitimimecesi/

Ayşe Özden

Ayşe Özden
ayse@egitimimecesi.com
“Referans bölümünü boş bırakmıştım!”
15/12/2014
egitimimecesi.com
 

“Referans bölümünü boş bırakmıştım!”

   Hayatım boyunca önce dilemiş, sonra da karşıma çıkan fırsatları içimden geldiği gibi değerlendirmişimdir. İş müracaatlarım, işe alınışlarım da bu nedenle hep ilginç olmuştur. Bazılarını bu köşede paylaşmak istiyorum…

   Yıllar önce, sanırım 22 yaşlarındaydım. Gazetede küçük bir iş ilanı gördüm ve müracaat ettim. İşyerinin bir fabrika olduğundan haberim yoktu. Adres verdiler, gittim; Karaköy’de küçük bir büro. İçeriye girdim. Baktım, bir sürü insan form doldurmakla meşgul. Bana da bir form verdiler, doldurdum ve ilgili kişiye teslim ettim. O da dışarıda beklememi, ön görüşme yapılacağını söyledi.

   Dışarıda beklerken bir taraftan da diğerleriyle sohbet ediyordum. Ben, o zamanlar, ilkokul mezunuyum. İş başvurusu yapanlar arasında lise ve üniversite mezunları çoğunlukta… Ancak, benim bu kadar eğitimli insanın arasında şansım yok diye hiç düşünmedim. Bana sıra geldiğinde içeriye girdim. Orta yaşı biraz geçmiş, cin gibi bakışları olan bir beyin elindeydi doldurduğum form. Yüzüme baktı ve “Referans bölümünü boş bırakmışsınız!” dedi ve neden boş bıraktığımı sordu. Ben de; “Size birçok referans verebilirim; onların hiç birisi hakkımda kötü bir şey söylemeyecek, aksine beni öveceklerdir. Asıl referans benim ve beni işe alarak en iyi değerlendirmeyi siz yapabilirsiniz!” dedim.

   Bu sözümle işe alınmıştım. Pazartesi günü gelin, işe başlayın dediler. Böylece işyerinin Avcılar’ da bir fabrika olduğunu öğrendim. Dilemiştim zaten büyük bir fabrikada, üretim yapan bir işletmenin muhasebe bölümünde çalışmayı! Dileğim gerçekleşmişti ancak bunda benim de katkım olmuştu. Görüşme yapacağım yerin küçük bir büro olması beni rahatsız etmemişti. İlkokul mezunu olmam yürümemi engellememişti aksine tecrübeme güvenmiş ve adımımı atmıştım.

   Önemli olan sadece işe alınmak değildi; çok değerli bir insanı da tanımıştım.  Bu insan,  daha sonraki iş hayatımda gelişmeme yarayacak fırsatları önüme çıkarmış;  hem hayat tecrübesi hem de bilgisiyle bana sürekli destek vermiştir. Âdeta benim öğretmenim olmuştur. O yürekli insana buradan sevgi ve saygılarımı gönderiyorum. Her karşılaştığımızda doldurduğum o ilk formu çıkarıp göstermesini ve konuşmalarımızı bugün bile keyifle hatırlarım. İyi ki ilanı küçümsemeyip gitmiş ve o müracaatı yapmışım…

   Gençlere öğüt: Kendinize güvenin ve içinizden geldiği gibi davranın…



271 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

KENDİME SORULARIM, CEVAPLARIM - 30/08/2014
www.egitimimecesi.com - Kendime Sorularım, Cevaplarım